توکاپلیس

التوکا ، توکاهه .. الانم توکاپلیس شاید .. گذری / نظری/ ودوباره همان که بودیم .. باکیفی می رویم و باکوله باری میاییم ..خاطره ای ، عکسی و لحظه هایی که مکث می کنند و میروند ..

دوستی گفت دوان بودن عقربه ها ؛ لبی ، گپی و گفتی .. اگر آن موقع به خواب رود عقربک تپل ، شاید تا دیدار بعدی نباشد /نشود ../نرسد .. این روزها فکر کردن به لحظه های نیامده زیادی پَرت ست ..

مثل کسی که ماندن بعد از جراحی را نیمه خالی می پندارد .. گاهی یک جرعه هم برای رفع تشنگی کافیست .. “طعم خیس زندگی !”

توکا بودم و هستم …

-سوغات سفر شاید عکس های معمولی باشد که همه می گیرند ، تا چه پیش آید .

.

.

.

- پی نوشت : دوستان بی زحمت جلوجلو نروید .. خودم میام همه چیز رو می گم .. از هرگونه گوشه کنایه بپرهیزید … فی الواقع کمال امتنان را از مزید شمااساسا آرزومندم ، از آوردن اطفال خودداری نمایید …… دی دونقطه.